De gevaarlijkste gevangenissen hebben geen tralies.

En de deur staat vaak gewoon open…

Hij was charmant.
Attent.
Grappig.

Precies het soort man waarvan Melody Rosenberg nooit had gedacht dat hij haar leven zou ontwrichten. Wat begint als een onverwachte ontmoeting, verandert langzaam in een werkelijkheid waarin niets meer is wat het lijkt.

Elke verklaring klinkt logisch.
Elke leugen lijkt geloofwaardig.
Elke grens verschuift ongemerkt.

Tot Melody zich afvraagt:

Verlies ik hem... of verlies ik mezelf?

Want de gevaarlijkste gevangenissen hebben geen tralies. Ze bestaan uit twijfel, hoop en de overtuiging dat het morgen beter wordt.