wat zacht begint. Wordt langzaam onveilig.
Dit is geen gewone thriller.
Dit is een ervaring.
Er wordt veel geschreven en geanalyseerd over narcisme en intieme terreur.
Als advocaat zie ik hoe dit soort relaties worden vastgelegd in dossiers.
Wat er gebeurd is.
Wat er gezegd is.
Maar zelden voel je hoe het werkelijk is, terwijl het gebeurt— van binnenuit.
In Spiegelpaleis volg je Melody Rosenberg, een succesvolle advocaat, die Salvador Vermeer ontmoet — een man die haar intrigeert, maar achter zijn charme iets ongrijpbaars verborgen houdt.
Wat eerst vertrouwd voelt, wordt langzaam onveilig.
Wat voelt als zorg, blijkt controle.
Wat zacht is, laat sporen achter.
Dit boek legt niets uit.
Wat in dossiers ontbreekt,
en wat vaak wordt verzwegen,
voel je.
Dit blijft niet op afstand.
Dit komt binnen.